گروه واتساب که اعضایش به چند زبان حرف می‌زنند

مشکل گروه‌های چندزبانه

گروه بین‌المللی دو راه دارد: یک زبان مشترک تحمیل کند یا بگذارد هرکس به زبان خودش بنویسد. راه اول کسانی را که تسلط ندارند کنار می‌گذارد و راه دوم باعث می‌شود هیچ‌کس حرف دیگران را نفهمد.

گروه‌های خانوادگی شایع‌ترین حالت‌اند: پدربزرگ و مادربزرگی که به فارسی می‌نویسند و نوه‌هایی در مهاجرت که به انگلیسی، آلمانی یا زبان کشور میزبان پاسخ می‌دهند.

سه عادت که کمک می‌کند

نیازی به قانون سخت نیست؛ چند قرار ساده کافی است:

• برای اعلان‌های مهم یک زبان را توافق کنید و بقیه گفتگو را آزاد بگذارید.
• کوتاه بنویسید و در هر پیام یک ایده بگذارید؛ هم فهمیدنش آسان‌تر است هم ترجمه‌اش.
• اطلاعات عملی (تاریخ، مکان، ساعت) را با عدد بنویسید نه در جمله‌های بلند.
• پیام مهم را پین کنید یا دوباره بنویسید تا دیر رسیده‌ها هم ببینند.

وقتی کسی زبان بقیه را نمی‌داند

یک عضو که زبان اکثریت را نمی‌فهمد کافی است تا حس کند بیرون گفتگوست. لبخند، ایموجی و عکس از مرز رد می‌شوند اما برای رساندن قرار، مبلغ یا تصمیم کافی نیستند؛ مطمئن شوید موارد اصلی به بیش از یک شکل رسیده است.

کسی را که به زبان دوم می‌نویسد با اصلاح اشتباهاتش جلوی همه شرمنده نکنید؛ هدف فهمیدن و صمیمیت است، نه بی‌نقصی.

نمونه‌ای از زندگی واقعی

خانواده‌ای را تصور کنید که بین تهران، تورنتو، دوبی و هامبورگ پراکنده است و در گروهشان چند زبان و لهجه ردوبدل می‌شود. خاله دعوت جشنی را به فارسی می‌فرستد، پسرعمو به انگلیسی جواب می‌دهد و نیمی از گروه گم می‌شود. راه عملی این است که فرستنده تاریخ و مکان را با عدد بنویسد، هرکس با یک ایموجی تأیید کند و مهم‌ترین نکته در پایان یک بار دیگر با کلمات ساده تکرار شود.

با oKiKo

در برنامه oKiKo گروه‌هایتان مثل بقیه گفتگوها هستند: پیام‌ها و توضیحات عکس‌هایی که به زبان دیگر نوشته شده‌اند به زبان شما ترجمه می‌شوند و متن اصلی یک لمس فاصله دارد. شما به زبان خودتان می‌نویسید و پیامتان به زبان گفتگو می‌رود.

آنچه می‌نویسید برای هم‌زبان‌هایتان همان است که نوشته‌اید؛ oKiKo در گفتگوی بقیه اعضا هیچ تغییری نمی‌دهد.